Wereldburger Bogotá

Archief / Ontdek / Wereldburgers / 04/05/2017

 

Voor de liefde vertrok Sabine Boogaard twee jaar geleden uit Kudelstaart naar miljoenenstad Bogotá. Ze is elke dag blij. De Colombiaanse hoofdstad heeft veel te bieden. ‘Maar afspraken nakomen, dat vinden ze lastig.’

Tekst en foto’s: Hagar Jobse

Als Sabine (31) de straat op gaat in Bogotá, stopt ze haar pinpas en telefoon altijd in een klein tasje dat ze onder haar jas draagt. ‘No dar papayas, zeggen ze hier,’ legt ze uit terwijl ze de deur van haar kantoor achter zich dichttrekt. ‘Je moet geen aanleiding geven om beroofd te worden.’ Na twee jaar in miljoenenstad Bogotá is ze eraan gewend dat je altijd op je hoede moet zijn. ‘Met je dure iPhone op straat bellen, moet je gewoon niet doen.’

Tot twee jaar geleden woonde Sabine in het Nederlandse dorp Kudelstaart. Maar toen de Colombiaan op wie ze twee jaar daarvoor verliefd was geworden, Nederland verliet voor zijn thuisland, lonkte een leven in Bogotá. ‘Ik leerde Jimmy kennen tijdens mijn promotieonderzoek aan de VU,’ vertelt Sabine. ‘Hij
heeft medicijnen gestudeerd en deed een deel van zijn promotieonderzoek in Nederland. Eerst waren we alleen vrienden, maar dat werd al snel meer.’

Na Jimmy’s vertrek volgende een langeafstandsrelatie van een jaar. Sabine herinnert zich nog goed de
eerste keer dat ze hem ging opzoeken. ‘Ik heb vrij veel gereisd, maar nergens ben ik zulke lieve mensen tegengekomen als in Colombia. De natuur is prachtig en divers. Van het groene koffiegebied tot de fraaie stranden aan de Caribische kust. En dan heb je natuurlijk nog de prachtige kleurrijke koloniale dorpjes.’ Inmiddels is Sabine redelijk geïntegreerd. Ze werkt bij het Nationaal Kankerinstituut, waar ze onderzoek doet naar de rookgewoonten van de Colombianen.

‘Ik heb geluk gehad,’ vertelt ze. ‘In Colombia wordt 75 procent van de banen via via vergeven. Solliciteren heeft niet veel zin.’ Gelukkig kende haar vriend een Nederlandse die bij het Kankerinstituut in Bogotá werkte. Sabine mocht haar cv opsturen en werd aangenomen. Hoewel ze haar baan leuk vindt, moet ze aan de mentaliteit nog steeds wennen. ‘Je kunt er niet vanuitgaan dat mensen afspraken nakomen.’ Dat geldt overigens niet alleen op werkgebied. ‘Gisteren hadden Jimmy en ik een feestje voor ons trouwen.
Dan komen er zes mensen niet opdagen zonder iets te laten weten. Ik stel me hier tegenwoordig op in. Dan erger ik me er ook niet aan.’

Het meest geniet Sabine van uit eten gaan. ‘Van Italiaans tot Japans. Je hebt veel keus. Daarnaast is de service altijd goed en is de sfeer gezellig.’ Bovendien zijn de restaurants goed betaalbaar. Sabine: ‘Voor 15 euro heb je hier al een heerlijke maaltijd en toetje. Uit eten gaan is echt een feestje.’ Hoelang ze in Bogotá blijft, weet ze nog niet. ‘Wellicht dat we in de toekomst meer in de natuur gaan wonen. Een boerderijtje buiten Bogotá lijkt me wel wat.’

DOEN

Neem de kabelbaan of het treintje naar Monserrate. Vanaf daar heb je het mooiste uitzicht over Bogotá.

ZIEN

In het noorden van de stad vind je Museo ‘El Chico’: een oud landhuis van een rijke mevrouw die al haar
souvenirs uit alle landen waar ze is geweest, heeft bewaard.

ETEN

Bij pizzeria Julia in de wijk Usaquén heb je heerlijke pizza´s. De service is goed en de sfeer is er fantastisch.










0 Reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

twee × 5 =

Tags: ,

Sanne Wolters
Sanne Wolters
Sanne Wolters is redacteur bij Elsevier Juist en schrijft stukjes voor de website én het blad.




Vorige artikel

Het gebouw: café De Unie

Volgende artikel

In gesprek met Gigstarter





Misschien vind je deze ook leuk


Volgende artikel

Het gebouw: café De Unie

Het beroemde tijdschrift De Stijl werd in 1917 opgericht. Honderd jaar later gaat Kirsten Hannema naar Rotterdam, op bedevaart...

03/05/2017