• MARTIN-PARR-FOTOWEDSTRIJD-MEEDOEN

Somnox: ontmoet je elektronische slaapbuddy

Als het aan Somnox ligt, heeft binnenkort niemand meer last van slaapproblemen door stress. Medeoprichter Julian Jagtenberg (22) legt uit

Door: Thomas de Lange

 

De Somnox stimuleert een ontspannen nachtrust
Wat maken jullie?

‘Wij ontwikkelen, als eersten ter wereld, een slaaprobot. Dat wil zeggen: een apparaat dat is bedoeld om mensen beter te laten slapen. We noemen hem hier ook wel liefkozend een knuffelrobot, want om hem te gebruiken, moet je ermee knuffelen. Je ligt er zeg maar lepeltje-lepeltje mee. Normaal doe je dat natuurlijk met je partner, maar in ons geval met een apparaat ter grootte van een flink kussen.
Het idee achter onze robot is dat hij een kalmerend effect heeft op mensen die vaak slapeloze nachten
beleven door stress. Dat laatste is wel belangrijk om erbij te vermelden. Ons product biedt geen oplossing voor mensen die door psychische stoornissen, of wat voor andere reden dan ook, niet goed kunnen slapen.’

 

Hoe werkt de robot?

‘Onze robot stimuleert een rustige, regelmatige ademhaling. Als je hem aanzet, blaast hij zich in bepaalde intervallen een beetje op. Omdat het apparaat tegen de borst wordt geplaatst, nemen mensen langzaam dat ademhalingsritme over, waardoor hun hartslag daalt, ze kalmeren en vallen in slaap. Ook kan de robot muziek en natuurgeluiden afspelen. Via een app kunnen gebruikers bijvoorbeeld instellen dat ze graag in slaap vallen bij het geluid van een waterval of een pianostuk van Beethoven.
‘In het apparaat zitten sensoren die bepalen of de gebruiker slaapt of nog wakker is. Dat doen ze door te meten hoeveel geluid iemand maakt en hoeveel iemand beweegt. Ook registreren de sensoren hoeveel koolstofdioxide er in de omgeving is, een gas dat vrijkomt wanneer we uitademen. Gestreste mensen hebben vaak een snelle, onregelmatige ademhaling, waardoor er meer koolstofdioxide in hun buurt is. Wanneer ze slapen, wordt dat minder, net als het aantal bewegingen en geluiden. Zodra de robot merkt dat de gebruiker slaapt, sluit hij zichzelf af.’

Er zit heel wat techniek in de slaapbuddy
Welk probleem lossen jullie op?

‘Slapeloosheid is een enorm probleem. Eén op de vijf Nederlanders heeft er last van en vaak is dat stressgerelateerd. Ongeveer 12 procent van de bevolking geeft geld uit aan slaapmiddelen, gemiddeld 800 euro per jaar. Een bekend voorbeeld van zo’n middel is melatonine, dat je gewoon bij het Kruidvat kunt kopen. Melatonine is een hormoon dat we aanmaken als voorbereiding op de slaap. Wanneer iemand zulke pillen op regelmatige basis slikt, raakt de natuurlijke productie in de war en maakt het lichaam uiteindelijk niks meer aan. Zo wordt het probleem alleen maar groter. Vaak stappen mensen dan over op zwaardere middelen. Onze robot biedt een veel natuurlijkere oplossing voor slapeloosheid.’

Hoe kwamen jullie op het idee?

‘Ik ontmoette mijn mede-oprichters, Wouter Kooyman van Guldener, Job Engel en Stijn Antonisse, op het Robotica Instituut van de TU Delft. Daar werken docenten en studenten van diverse faculteiten samen aan de ontwikkeling van nieuwe robots. Ik ben bijvoorbeeld industrieel ontwerper, maar Wouter heeft computer science gestudeerd. Toen we elkaar leerden kennen, bleek al snel dat we allemaal een passie voor “zachte robotica” hadden. Dat zijn robots waarmee je interactie kunt hebben, in tegenstelling tot “harde robotica” waarmee je als individu niks kunt: van die grote robotarmen die ze gebruiken in de auto-industrie, om eens wat te noemen. Omdat we ons ervan bewust waren dat stressgerelateerde slapeloosheid een groot probleem is, kwamen we al snel op het idee om Somnox op te richten – een samentrekking van de Latijnse woorden somnus – slaap – en nox – nacht.

Hoe komen jullie aan geld?

‘Het grootste gedeelte hebben we via onlineplatform Kickstarter opgehaald, waar geïnteresseerden kunnen investeren in creatieve projecten. Halverwege november hebben we ons idee op die website gezet. Binnen vier dagen hadden we ons doel van 100.000 euro al ruim bereikt. En de teller loopt nog steeds rap door. Dat geeft meteen aan dat het probleem slapeloosheid bij veel mensen leeft. Met het geld dat we hebben opgehaald, kunnen we de productie van onze robot in gang zetten.’

 

Wanneer is de robot klaar?

‘We willen in juli de eerste tweeduizend stuks op de markt brengen. We zijn de robot al een jaar aan het testen en de resultaten zijn allemaal erg positief. Proefpersonen krijgen hem een week mee naar huis om te proberen en willen hem daarna vaak houden. Soms krijgen we zelfs te horen dat ze hem een naam hebben gegeven en als een soort levend wezentje beschouwen. Dat is interessante feedback, want dat brengt ons op nieuwe ideeën. Ik zeg daarom ook altijd: het is nooit klaar. Als gebruikers zo’n apparaat echt als een levend wezentje beschouwen, is het geen gekke gedachte om software erin te zetten die hem laat praten. Via de app kunnen we onze robot doorlopend updaten en
dit behoort dan tot de mogelijkheden. Wanneer hij daartoe in staat is, dát durf ik nog niet te zeggen.’

 

Medeoprichter Julian Jagtenberg
Hebben jullie ook concurrentie?

‘Zoals ik al zei: we zijn de eersten die een dergelijke robot maken. We hebben ook een patentaanvraag lopen voor de software die we hebben ontwikkeld, maar het is natuurlijk een kwestie van tijd voordat de Chinezen een goedkope kopie maken. Daarom is het belangrijk snel een goede naam op te bouwen, zodat mensen weten dat onze robot superieur is aan Chinese nepperds. Ook Samsung en Apple zijn met hun smartwatches heel bewust bezig met slaap. Bij hen gaat het vooral om het bijhouden van je slaapritme, heel anders dan bij ons.’

 

Wat is jullie missie?

‘In 2025 moeten honderdduizend mensen goed slapen door onze slaaprobot. Dat is topprioriteit. Wanneer de robot eenmaal af is – voor zover je dus van “af” kunt spreken – willen we ook andere zachte robotica ontwikkelen. Met die robots gaan we ons dan waarschijnlijk niet richten op slaap. Wel willen we bezig blijven met het maken van apparaten die bijdragen aan gezondheid en welzijn van mensen. En, last but not least, we willen dat het woord “slaaprobot” uiteindelijk in de Van Dale belandt. Dat zou het ultieme bewijs zijn dat wij ons werk goed hebben gedaan.’