• MARTIN-PARR-FOTOWEDSTRIJD-MEEDOEN

Thuiswerken met kinderen?

Veel ouders zorgen als ze thuiswerken tegelijk ook voor hun kinderen, merkt onze columniste Fleuriëtte van de Velde. Hoezo? Je neemt je kind toch ook niet mee naar je werk?

Woensdagochtend 10 uur. Een moeder levert haar peuter bij mij thuis af voor een speelafspraak met mijn jongste zoon. We maken een praatje in de deuropening. Ze vertelt dat ze nu even boodschappen gaat doen, en dat ze haar zoon weer komt halen nadat ze haar dochter om kwart over twaalf uit school heeft gehaald. Daarna moeten ze snel naar zwemles. Haast haast, hijg hijg.
Herkenbaar. Voor veel ouders die zoals ik vier dagen per week werken, is die ene ‘vrije’ dag er een van hollen, rennen, vliegen. Een vriendin van me heeft haar man daarom verboden haar op woensdagavond te vragen of ze ‘een lekker dagje’ heeft gehad.
Maar voor deze moeder, die bij de overheid werkt, is het niet eens een ‘vrije dag’, zo blijkt. ‘Ja want ik werk thuis vandaag, zegt ze tussen twee zinnen door. Ik doe mijn best niet te verbaasd te kijken. Thuiswerken? Wanneer dan, op zo’n dag als vandaag?
Ik merk het vaker. Ouders die op hun ‘thuiswerkdag’, want zo noemen ze de vaste dag dat ze thuis werken, tegelijk ook voor hun – jonge – kinderen zorgen. Laatst belde ik een woordvoerder van een ministerie. ‘Ik kan die documenten morgen pas mailen, want ik uh, werk thuis vandaag en ik kan er nu niet bij’, kreeg ik te horen. Die ‘uh’ snapte ik wel. Op de achtergrond hoorde ik heel veel gillende kinderstemmen. Ik kreeg de indruk dat ze in de speeltuin zat.

Of neem die vader van een vier maanden oude baby. De man, controller bij een bank, vertelde dat zijn dochter op vrijdag niet naar de crèche gaat, ‘omdat ik dan thuis werk’. Dat is dan een baby die vrijwel de hele dag slaapt, niet eet, en vooral: niet huilt! Hoe kom je anders aan werken toe op zo’n dag?
Nu kan het best zijn dat al die thuiswerkende ouders die uren keurig netjes in de avonduren compenseren. Maar wat me opvalt, is hoe vanzelfsprekend veel ouders het vinden om thuis te werken en dat te combineren met het zorgen voor hun kinderen. Je neemt je kind toch ook niet mee naar je werk?
Zelf werk ik soms ook thuis. Het scheelt reistijd en – het grote voordeel – je kunt eens even lekker ongestoord doorwerken. Maar alleen als alles naar school, crèche en bso is. Ooit werkte ik na een nogal heftige tandartsbehandeling thuis op een dag dat de oppas er was. Ik zat net in een telefonisch interview toen mijn zoon van toen vier binnenstormde en luidkeels verkondigde dat hij heel erg naar de wc moest. En dan vertaal ik het maar even netjes. Ik schaamde me dood. Hoezo onprofessioneel?
Als je kinderen in de buurt zijn, brengt thuiswerken altijd risico’s mee, weet ook een Amerikaanse professor, Robert Kelley, inmiddels. Vorig jaar ging een fragment viral van een live-interview met hem bij de BBC. Terwijl hij, in wat op zijn werkkamer leek, over heel serieuze zaken (Zuid- Korea) praatte, verschenen achter hem in beeld opeens een kleuter en een peuter. Terwijl hij dapper doorpraatte, probeerde hij zijn dochter met één arm vergeefs uit beeld te duwen. Uiteindelijk werkte zijn binnengestormde vrouw de kinderen, de kamer uit. Hilarisch, maar niet voor die man natuurlijk. Ben je eens op de BBC…
Bazen en managers zijn er doorgaans niet al te happig op, dat thuiswerken. In Nederland is het sinds 2016 een soort van recht: een werkgever moet heel goede redenen hebben om thuis werken te weigeren. Opmerkelijk genoeg komen steeds meer techbedrijven, die het thuiswerken als eerste omarmden, ervan terug. Yahoo was een paar jaar geleden een van de eerste die systematisch thuiswerken verbood.
Als mensen alleen (thuis)werken, zijn ze productiever, maar ze werken beter samen en zijn creatiever en innovatiever als ze op dezelfde plaats samenkomen, verklaarde topvrouw Marissa Meyer het besluit. IBM, Booking.com en Google zijn inmiddels ook tegen. Het zou me niets verbazen als meer bedrijven volgen. Mogen ze alleen niet meer klagen dat er zoveel wordt gekletst bij de koffieautomaat. Want hé, zo ontstaan de beste ideeën.